. Tower Of Babel (film, instalacja wideo), 2003
. Valkirie (film wideo), 2004
. Rzeczywiście cos takiego jest (film wideo), 2005
. Iona Ticha (film wideo), 2007
Dorota Chilińska (ur. w 1975 roku)
Polska artystka współczesna, jest jedną z twórców sztuki polskiego wideo, tworzy także instalacje wideo (Wieża Babel czy Har-magedon),
współautorka projektu Error z Andrzejem Wasilewskim. Uzyskała dyplom na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu (Zakład Plastyki Intermedialnej)
w pracowni prof. Wojciecha Bruszewskiego
w 2002 roku.
30 sierpnia 2008, godz. 22.00
Pl. Artystów, Kielce
Fotografia ewokuje myśl o śmierci. Można to zdanie rozumieć na dwa sposoby. Z jednej strony przedstawia martwy czas, zamrożony do sentymentalnej postaci ikony wiecznego teraz. Z drugiej można widzieć w fotografii chęć zatrzymania życia, zamknięcia go w formie obrazu, mumifikację czasu i zatrzymanie ku pamięci i dla potomności. Wideo natomiast jest żywe! Nie tylko przez witalność charakteryzującą młode medium, pozbawione jeszcze reguł i zasad, a charakteryzujące się za to swoistą euforią odkrywania. Wideo nie przedstawia rzeczy w unieruchomionej pozie. Nie przedstawia trwania, wieczności patrzącej spoza czasu. Jest nie tylko dynamiczne, ale też ulotne i pozbawione najczęściej płaszczyzny fetyszystycznego artefaktu, jest trudne do uwięzienia w bryle, formie ram. Poza tym wideo przedstawiając czas miniony ożywia go. Film ani wideo nie mumifikuje rzeczy martwych ale przedstawia jako żywe nawet to, co jest martwe. Wideo wskrzesza. Nie zatrzymuje obrazu rzeczy, tylko jej archetyp w działaniu. Posługuje się przy tym własnymi środkami wyrazu, ale przede wszystkim ruchem, który powstaje z zestawienia wielu martwych fotografii w jeden, żywy i pulsujący ciąg energii wizualnej. Wideo cyfrowe doprowadzając do przetworzenia obrazu dodaje własną stylistykę ożywiającą martwą naturę. Pokaz ten chciałbym poświęcić właśnie takim pracom wideo, których tematem jest wszystko to, co było ukryte, niekiedy wręcz martwe, a ożyło właśnie dzięki wideo. Pokaz ma przenosić dynamikę czasu realnych doświadczeń, czas rejestracji, i czas projekcji do wymiaru czasu wiecznego tu i wiecznego teraz. Tworzyć swoistą mitologię wskrzeszającą to, co było martwe. Ukazywać związek fotografii z symbolem i wideo z mitem, jako symbolem w działaniu.